Namaste!
Over 6 uur vlieg ik terug naar Belgie, het is dus de laatste keer dat ik een bericht plaats vanuit Nepal.
Sorry dat het zolang duurde voordat ik weer iets van me liet horen maar heb een geldig excuus! De laatste 10 dagen hadden we elke dag 8u geen elektriciteit en de `powercut` was altijd `s avonds dus kon ik niet op de computer. Hier volgt dus een verslag van m`m laatste 2 weken in Nepal.
Zoals je in het vorig bericht kon lezen zijn we met 8 vrijwilligers naar Pokhara getrokken, In Pokhara hebben we dagtrektochten gemaakt, paragliding, mountainbiken, massage door blinde mensen, bootje gevaren op het meer, in een rivier gezwommen waar niemand anders was buiten een paar koeien, veel dingen bezocht zoals bat`s cave, devi`s falls, tempels,... . Er was een tempel waar we mochten helpen met de kaarsjes aan te steken rondom te tempel samen met de plaatselijke bevolking. Op de trektocht richting Sarangkot begon het ongelooflijk hard te regenenen en te onweren dat we onderdak moesten zoeken waardoor we terecht kwamen bij een omgelooflijk vriendelijke Nepali familie. We kregen typische Yaksjalen ( zie foto`s Facebook) en overheerlijke milktea om onszelf op te warmen. Het was de eerste keer in Nepal dat ik het echt koud had! Rond 22u heeft de oudste zoon ons in de donker verder gegidst richting een hotel, waar we allemaal samen Dhal Bhat gegeten hebben op de Nepalse manier ( met handen).De sfeer was onbeschrijflijk! Echt een fantastische avond, om nooit te vergeten! Na een week Pokhara zijn we de vrijdag allemaal teruggekeerd naar Kathmandu. Matthew, Justine en Lauren vlogen de zaterdag allemaal terug naar hun land, dus zaterdag was niet zo`n leuke dag doordat ik afscheid moest nemen van 3 hele goeie vrienden waar ik enorm veel fantastische ervaringen mee deel.
De zondag ( 1/8) ben ik teruggekeerd naar mijn gastgezin en het voelde echt als thuiskomen. Dipta was enorm blij om met zien want nu kon hij weer voetballen met me. Die dag heb ik ook het schilderwerk in het ziekenhuis afgewerkt.Vanaf de maandag ben ik gaan helpen in Snowland School, zo`n 20 min wandelen van m`n gastgezin. De kinderen leven dag en nacht in de school, ze zijn allemaal afkomstig van verschillende delen van Nepal. Sommige komen van de bergen en sommige van het Teraigebied. Ze hebben dus ouders maar die zijn meestal heel arm. Het is echt super om te zien hoe de kinderen ( 160 kinderen) samenleven op school. Iedereen zorgt voor elkaar en ieder heeft een eigen taak. Er is geen begeleider of leerkracht die zegt wat ze moeten doen, ze bepalen alles zelf. Het enigste probleem in de school is dat er zeer weinig hygiene is ( iedereen leeft heel dicht op elkaar) dus veel ziekten zoals tbc, luizen, scabies,.. . Een ander probleem is dat de kinderen de school nooit verlaten enkel als ze op vakantie gaan naar hun ouders.
Met de vrijwilligers ( vnl Elizabeth) hebben we geld ingezameld zodat we activeiten buiten school kunnen organiseren. De kinderen konden kiezen tussen 3 dingen: cinema, zwemmen of bezoek aan de zoo.
Donderdag en vrijdag zijn we met 40 kinderen naar de cinema geweest om een typische Bollywood-movie te zien. Ze kregen ook popcorn en frisdrank. Zondag en maandag zijn met 40 kinderen gaan zwemmen, echt super! Voor 90% was het de eerste keer dat ze naar een zwembad gingen, niemand kon zwemmen. Echt grappig om de oudere jongens te zien sukkelen in het water! We waren gelukkig met voldoende vrijwilligers zodat we ze konden leren zwemmen en ook een oogje in het zeil houden zodat iedereen in het ondiepe water bleef.`s Middags hebben we in het restaurant van het zwembad gegeten en de kinderen vonden het fantastisch dat ze konden kiezen wat ze wouden eten en drinken. Morgen en overmorgen gaan de rest van de kinderen naar de zoo, ik zal er jammergenoeg niet bij zijn.
Gisterenochtend heb ik afscheid genomen van de mensen van het International Friendship Children Hosptal, Het was echt een fantastische ervaring in het ziekenhuis, ongelooflijke vriendelijke mensen: Gautami, Chandra, de verpleegsters, Robin, Lana, Sarah,... . Heb het ziekenhuis verlaten met tranen in m`n ogen.
In de namiddag heb ik afscheid genomen van de kinderen van Snowland School en daar ben ik al wenend vertrokken.De kinderen hadden brieven voor me geschreven, tekeningen gemaakt, heb ongelooflijk veel knuffels gekregen en ik heb moeten beloven dat ik binnen 2 jaar terugkeer naar de school. Zal de kinderen enorm missen, hun glimlach alleen al! De kinderen van Snowlandschool zal ik nooirt vergeten!
Deze morgen heb ik afscheid moeten nemen van mijn gastgezin: Sashi, Raju, Dipta en Diwas. En ook bij dat afscheid heb ik moeten wenen. Het is echt een fantastische familie, het voelde echt als thuis! Ook hun heb ik moeten beloven dat ik terugkom naar Nepal om hun te bezoeken. Zal ze enorm missen!
Nu zit ik in Thamel de uren af te tellen tegen dat ik een taxi neem richting vlieghaven. Morgenochtend om 8u land ik normaal in Brussel. Het zal met tranen in m`n ogen zijn dat ik Nepal verlaat en ik weet nu al 100 procent zeker dat ik terugkeer naar Nepal!
Ik wil iedereen nog eens ongelooflijk hard bedanken voor al de steun die ik van jullie gekregen heb! Zonder jullie zou ik deze ervaringen nooit meegemaakt hebben! It was a life changing experience!
Hieronder een overzicht waar het gekregen geld van jullie naartoe gegaan is:
- Mijn vlucht en verblijf in Nepal
- 400 euro gedoneerd aan het ziekenhuis voor Charity. De dokter vertelde me gisteren dat ik met dat geld 3 kinderlevens gered heb! Het geld voor Charity wordt gebruikt voor de arme mensen die geen geld hebben om de ziekenhuiskosten/ operaties/ medicatie te betalen
-100 euro voor verf om het ziekenhuis op te fleuren met vlinders, bloemen, disneyfiguren, dieren, regenbogen,..
- 200 euro voor het kopen van speelgoed om een speelruimte in te richten in het ziekenhuis
- 100 euro voor Snowlandschool voor het betalen van de cinema, de zoo en het zwembad bezoek + een bus om ons overal naar toe te brengen.
- 50 euro voor het kopen van kleurboeken en kleurpotloden voor de school en het ziekenhuis.
Dus een ongelooflijke dikke merci namens alle kinderen die geholpen zijn dankzij jullie!
Groetjes Emily