Hallo allemaal!

De eerste week zit er bijna op en heb al ongeloofelijke dingen meegemaakt zowel leuke als minder leuke dingen.
M'n gastgezin is echt super! Supervriendelijk, lekker eten, er is een douche, tv, zelfs internet(!!!)
De 2 zonen Dipta en Vadish zijn echt leuke jongens, we voetballen met hun, we leren hun kaartspelletjes, zij leren ons het typisch Nepalees spel 'Tigers and Goats'
Het ziekenhuis waar ik werk is ook fantastisch, mijn begeleider dokter Shakya is de oprichter van het ziekenhuis en het is echt te zot voor woorden wat hij allemaal doet voor de kinderen en hun ouders. Iedereen is er welkom zelfs degene die geen geld hebben kunnen op dokter Shakya rekenen. Donderdag had k wel een mentaal zware dag.. Er is een baby van 2 dagen gestorven aan rhesusincompatibiliteit ( bij ons zou dit wsl nooit gebeuren), een andere baby is niet meer gewenst door zijn ouders en is nu dus wees ( nu spelen wij de vrijwilligers een beetje mama zodat hij toch wat affectie krijgt), 1 op 3 kinderen zijn hier ondervoed in Nepal,.. .
De Canadese fundraisers van het ziekenhuis zijn ook gearriveerd met een heleboel nieuwe projecten voor het ziekenhuis. Deze week gaan we de muren herschilderen met disneyfiguren, bloemen, vlinders,.. Kijk er echt naar uit! We gaan ook kijken om een speelzaal in te richten voor de kinderen, speelgoed kopen, kleurboeken enzo.. want nu hebben ze niets om hun mee bezig te houden.
Dit weekend zijn we met de vrijwilligers naar het Chitwan park geweest waar we gezwommen hebben met de olifanten en met de olifanten gereden hebben. Een ongelooflijk leuke ervaring om op zo'n gigantisch beest te zitten! We hebben ook neushoorns gezien. ( foto's komen later)
De terugweg naar Kathmandu was een echte typische Nepal-ervaringen: normaal gingen we er maar 6 uur overdoen maar wij hebben er 13 uur overgedaan ( dus we zijn een uur geleden hier aangekomen). De oorzaak was de zware regenval deze nacht ( het regenseizoen is nu echt begonnen hier). Op verschillende plaatsen op de weg waren er aardverschuivingen waardoor de weg geblokkeerd was voor enkele uren. We hebben zelfs een dodelijk ongeval zien gebeuren; een kraan was bezig de modder van de weg te ruimen en een auto wou toch passeren waardoor hij tegen de kraan gereden is, de bestuurder was opslag dood.
Over 2 uur gaan we met alle vrijwilligers (we zijn met 28)  naar de finale kijken van het WK.
Morgen keert iedereen terug naar z'n `placement` en verlang al om terug naar de kindjes in het ziekenhuis te gaan en ook om terug tekeren naar men gastgezin.

Ik ga proberen om de volgende keer niet zo lang te wachten om iets te laten weten, maar deze week was zo indrukwekkend dat ik geen tijd vond.. De foto's ga ik proberen morgen te plaatsen.

aja voor diegene die het nog niet weten: Ik blijf 2 weken langer hier in Nepal! Heb daarvoor wel 2 weken Sportiek moeten opgeven met pijn in het hart!

Groetjes
Emily