Een kort overzichtje en een dikke merci!

Namaste!

Ondertussen ben ik al enkele maanden terug van Nepal maar er gaat geen dag voorbij zonder dat ik met mijn gedachten in Nepal zit. Ik wil jullie nog eens allemaal ongelooflijk bedanken voor de vele steun! Hieronder geef ik nog eens een zéér kort overzicht van mijn ervaring in Nepal en vooral een overzicht van wat ik allemaal heb kunnen doen voor de kindjes in Nepal.

Zoals je op mijn blog kan lezen heb ik 4 weken doorgebracht in het International Friendship Children Hospital. Het is een  klein privé kinderziekenhuis die 2 jaar geleden opgericht is door een kinderarts/chirurg. Het doel van het ziekenhuis is om zoveel mogelijk kindjes te helpen en genezen of hun ouders nu geld hebben of niet.

De laatste 2 weken heb ik doorgebracht in Snowland Ranag School. De kinderen van het schooltje zijn van zeer arme afkomst en hun ouders hebben vaak geen geld om onderwijs te betalen. De kinderen zien hun ouders meestal maar 1 keer per jaar doordat ze meestal enkele dagen moeten reizen om hun ouders te bezoeken of omdat hun ouders geen geld hebben om het vervoer te betalen. De school wordt door gesponsord door verschillende organisaties zodat de kinderen voldoende onderwijs krijgen. Er zijn een 160-tal leerlingen van de leeftijd 4-16 jaar. Ze leven dag in dag uit samen in 1 armzalig gebouw waar er van hygiëne geen sprake is doordat er niet genoeg middelen aanwezig zijn.

Nu heb ik dankzij jullie geld ingezameld en met dat geld heb ik de volgende zaken kunnen doen:

Voor het ziekenhuis:

-       Verf gekocht om de muren op te vrolijken met vlinders, bloemen, dieren,.. zodat het ziekenhuis een beetje vrolijker overkomt voor de kindjes.

-       Speelgoed, potloden, papier,.. gekocht om zo een speelruimte in te richten zodat ze iets te doen hebben.

-       Ingrediënten gekocht om zelf goedkope vloeibare zeep te maken en rond te hangen in het ziekenhuis. We leerden de ouders ook hun handen wassen voor ze naar hun ziek kind aanraakten.

-       Ik heb  ook 400 euro geschonken aan een speciaal fonds van het ziekenhuis. Het geld van dit fonds wordt gebruikt om de kosten te betalen van de kindjes die geen geld hebben. Ik heb met mijn eigen ogen kunnen zien dat ik met dit geld 4 kindjes hun behandeling heb kunnen betalen en zo hun leven en dat van hun ouders voorgoed heb kunnen veranderen! Allemaal dankzij jullie!!

Voor het schooltje:

-       Met een aantal vrijwilligers hebben we geld bijeen gelegd om zo verschillende activiteiten te organiseren voor de kinderen. De activiteiten waren: gaan zwemmen, naar de cinema en de dierentuin bezoeken. Met het overige geld hebben we tandenborstels en zeep gekocht.

 

Zo dat is zéér kort beschreven wat ik in Nepal allemaal heb uitgespookt. Je kan nog altijd hieronder verder lezen voor meer details. Ik zou echt uren en uren kunnen praten over mijn ervaring in Nepal en over de fantastische mensen die ik ontmoet heb! Nepal zit voor eeuwig in mijn hart! Als je ooit de kans hebt om Nepal te bezoeken zeker doen, niet twijfelen!!!

Volgend jaar in Juli keer ik terug naar Nepal en hoop ik dat ik nog meer kan doen voor de mensen daar. Mijn plan is om zoveel mogelijk middelen van hier uit België mee te nemen zoals kleren, schrijfgerei, tandenborstels,  speelgoed,.. . Kleren kunnen ze heel goed gebruiken zoals ondergoed, kousen, t-shirts, broeken, sjaals, mutsen,... echt alles! Dus als je kleren liggen hebt die je niet meer nodig hebt of andere spullen hebt mag je  het altijd laten weten. Ze zullen het zeker kunnen gebruiken!

Nog eens allemaal een  ongelooflijke dikke dikke merci!

Heel veel groetjes en hopelijk tot snel!

Emily

Foto's kan je bekijken op  http://picasaweb.google.com/VandammeEmily

 

Laatste dag in Nepal

Namaste!

Over 6 uur vlieg ik terug naar Belgie, het is dus de laatste keer dat ik een bericht plaats vanuit Nepal.
Sorry dat het zolang duurde voordat ik weer iets van me liet horen maar heb een geldig excuus! De laatste 10 dagen hadden we elke dag 8u geen elektriciteit en de `powercut` was altijd `s avonds dus kon ik niet op de computer. Hier volgt dus een verslag van m`m laatste 2 weken in Nepal.

Zoals je in het vorig bericht kon lezen zijn we met 8 vrijwilligers naar Pokhara getrokken, In Pokhara hebben we dagtrektochten gemaakt, paragliding, mountainbiken, massage door blinde mensen, bootje gevaren op het meer, in een rivier gezwommen waar niemand anders was buiten een paar koeien, veel dingen bezocht zoals bat`s cave, devi`s falls, tempels,... . Er was een tempel waar we mochten helpen met de kaarsjes aan te steken rondom te tempel samen met de plaatselijke bevolking. Op de trektocht richting Sarangkot begon het ongelooflijk hard te regenenen en te onweren dat we onderdak moesten zoeken waardoor we terecht kwamen bij een omgelooflijk vriendelijke Nepali familie. We kregen typische Yaksjalen ( zie foto`s Facebook) en overheerlijke milktea om onszelf op te warmen. Het was de eerste keer in Nepal dat ik het echt koud had! Rond 22u heeft de oudste zoon ons in de donker verder gegidst richting een hotel, waar we allemaal samen Dhal Bhat gegeten hebben op de Nepalse manier ( met handen).De sfeer was onbeschrijflijk! Echt een fantastische avond, om nooit te vergeten! Na een week Pokhara zijn we de vrijdag allemaal teruggekeerd naar Kathmandu. Matthew, Justine en Lauren vlogen de zaterdag allemaal terug naar hun land, dus zaterdag was niet zo`n leuke dag doordat ik afscheid moest nemen van 3 hele goeie vrienden waar ik enorm veel fantastische ervaringen mee deel.

De zondag ( 1/8) ben ik teruggekeerd naar mijn gastgezin en het voelde echt als thuiskomen. Dipta was enorm blij om met zien want nu kon hij weer voetballen met me. Die dag heb ik ook het schilderwerk in het ziekenhuis afgewerkt.Vanaf de maandag ben ik gaan helpen in Snowland School, zo`n 20 min wandelen van m`n  gastgezin. De kinderen leven dag en nacht in de school, ze zijn allemaal afkomstig van verschillende delen van Nepal. Sommige komen van de bergen en sommige van het Teraigebied. Ze hebben dus ouders maar die zijn meestal heel arm. Het is echt super om te zien hoe de kinderen ( 160 kinderen) samenleven op school. Iedereen zorgt voor elkaar en ieder heeft een eigen taak. Er is geen begeleider of leerkracht die zegt wat ze moeten doen, ze bepalen alles zelf. Het enigste probleem in de school is dat er zeer weinig hygiene is ( iedereen leeft heel dicht op elkaar) dus veel ziekten zoals tbc, luizen, scabies,.. . Een ander probleem is dat de kinderen de school nooit verlaten enkel als ze op vakantie gaan naar hun ouders.

Met de vrijwilligers ( vnl Elizabeth) hebben we geld ingezameld zodat we activeiten buiten school kunnen organiseren. De kinderen konden kiezen tussen 3 dingen: cinema, zwemmen of bezoek aan de zoo.
Donderdag en vrijdag zijn we met 40 kinderen naar de cinema geweest om een typische Bollywood-movie te zien. Ze kregen ook popcorn en frisdrank. Zondag en maandag zijn met 40 kinderen gaan zwemmen, echt super! Voor 90% was het de eerste keer dat ze naar een zwembad gingen, niemand kon zwemmen. Echt grappig om de oudere jongens te zien sukkelen in het water! We waren gelukkig met voldoende vrijwilligers zodat we ze konden leren zwemmen en ook een oogje in het zeil houden zodat iedereen in het ondiepe water bleef.`s Middags hebben we in het restaurant van het zwembad gegeten en de kinderen vonden het fantastisch dat ze konden kiezen wat ze wouden eten en drinken. Morgen en overmorgen gaan de rest van de kinderen naar de zoo, ik zal er jammergenoeg niet bij zijn.

Gisterenochtend heb ik afscheid genomen van de mensen van het International Friendship Children Hosptal, Het was echt een fantastische ervaring in het ziekenhuis, ongelooflijke vriendelijke mensen: Gautami, Chandra, de verpleegsters, Robin, Lana, Sarah,... . Heb het ziekenhuis verlaten met tranen in m`n ogen.
In de namiddag heb ik afscheid genomen van de kinderen van Snowland School en daar ben ik al wenend vertrokken.De kinderen hadden brieven voor me geschreven, tekeningen gemaakt, heb ongelooflijk veel knuffels gekregen en ik heb moeten beloven dat ik binnen 2 jaar terugkeer naar de school. Zal de kinderen enorm missen, hun glimlach alleen al! De kinderen van Snowlandschool zal ik nooirt vergeten!


Deze morgen heb ik afscheid moeten nemen van mijn gastgezin: Sashi, Raju, Dipta en Diwas. En ook bij dat afscheid heb ik moeten wenen. Het is echt een fantastische familie, het voelde echt als thuis! Ook hun heb ik moeten beloven dat ik terugkom naar Nepal om hun te bezoeken. Zal ze enorm missen!

Nu zit ik in Thamel de uren af te tellen tegen dat ik een taxi neem richting vlieghaven. Morgenochtend om 8u land ik normaal in Brussel. Het zal met tranen in m`n ogen zijn dat ik Nepal verlaat en ik weet nu al 100 procent zeker dat ik terugkeer naar Nepal!



Ik wil iedereen nog eens ongelooflijk hard bedanken voor al de steun die ik van jullie gekregen heb! Zonder jullie zou ik deze ervaringen nooit meegemaakt hebben! It was a life changing experience!
Hieronder een overzicht waar het gekregen geld van jullie naartoe gegaan is:

- Mijn vlucht en verblijf in Nepal

- 400 euro gedoneerd aan het ziekenhuis voor Charity. De dokter vertelde me gisteren dat ik met dat geld 3 kinderlevens gered heb! Het geld voor Charity wordt gebruikt voor de arme mensen die geen geld hebben om de ziekenhuiskosten/ operaties/ medicatie te betalen

-100 euro voor verf om het ziekenhuis op te fleuren met vlinders, bloemen, disneyfiguren, dieren, regenbogen,..

- 200 euro voor het kopen van speelgoed om een speelruimte in te richten in het ziekenhuis

- 100 euro voor Snowlandschool voor het betalen van de cinema, de zoo en het zwembad bezoek + een bus om ons overal naar toe te brengen.

- 50 euro voor het kopen van kleurboeken en kleurpotloden voor  de school en het ziekenhuis.

Dus een ongelooflijke dikke merci namens alle kinderen die geholpen zijn dankzij jullie!

Groetjes Emily

Namaste!

Hallo allemaal!


Het is weer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen dus hier een nieuw bericht.
Heb niet echt tijd/zin om een mooi verslag te schrijven dus zal het in puntjes doen. De laatste 2 weken heb ik dit gedaan in Nepal:


- Vorig weekend heb ik met Justine en Anne het stadje Bakthapur bezocht. In Bakthapur heb ik de lekkerste yoghurt/curd ooit gegeten! In de namiddag hebben we Pashuphatinath bezocht ( waar ze dode mensen verbranden op een brandstapel) echt raar om te zien. De zondag heb ik de Monkeytempel bezocht samen met Justine en Matthew. Echt lastig want je moet 357 treden beklimmen om er te geraken, maar je krijgt er een ongelooflijk uitzicht voor in de plaats.


- Tijdens de week heb ik de tandarts een bezoekje moeten brengen in het kinderziekenhuis om een gaatje te vullen in m`n tand. De hygiene, sterilisatie,.. is wel niet hetzelfde als bij ons maar heb het overleefd!


- Ik ben klaar met het schilderen van de generalward, het is nu alsof je rondloopt in een bloementuin. De kindjes zijn er echt dol op :D


- Vrijdag heb ik samen met andere vrijwilligers een schooltje bezocht (Snowland school) om daar het handwassen te `promoten`. Echt super om tussen gelukkige en gezonde kindjes rond te lopen, die superenthousiast zijn! Ik ben van plan om de laatste 10 dagen hier in Nepal als vrijwilliger te gaan werken in het schooltje. Kijk er echt naar uit!


- Gisteren zijn we met 8 vrijwilligers richting Pohkara vertrokken met de bus ( 8 uur rijden met de bus). We zijn van plan om hier te blijven tot vrijdag. Pokhara staat bekend als startplaats voor de fameuze Annapurna trektocht ( 13 dagen). Vanuit Pokhara kunnen we soms het gigantische gebergte zien ( niet altijd wegens de vele wolken door de Moesson). Pokhara is gelegen aan het 2de grootste meer van Nepal dus echt prachtige natuur hier!

-Vandaag hebben we een trektocht gemaakt naar de World Peace Pagoda en nu zijn we allemaal bekaf  ( daarom m`n beknopt verslag en waarschijnlijk boordevol met rare zinsopbouwingen). Morgen zijn we van plan om met de fiets het Tibbettaanse vluchtelingenkamp te bezoeken en misschien blijven we slapen in een Tibbetaans klooster. Dinsdagmorgen gaan Matthew en ik paragliden en in de middag naar Sarangkot trekken ( waar we uitzicht hebben over de Pokhara Valley en het Annapurna Himalaya gebergte) daar gaan we ook overnachten zodat we de volgende morgen de zonsopgang kunnen zien. Voor de rest van de week is er nog niets gepland.


- Vandaag hebben we ook een echte nepali ervaring meegemaakt: we moesten een bus terugnemen naar pohkara na onze trektocht, maar de bus zat propvol. Gevolg: op het dak van de bus zitten en je goed vasthouden en soms je hoofd bukken voor takken, elektriciteitskabels,.. Echt leuke ervaring!


- Zal proberen om zo rap mogelijk nieuwe foto`s op facebook te plaatsen.


We gaan nu allemaal samen gaan eten in een Steakhouse. Het is de eerste keer in Nepal dat ik een echt goed stuk vlees ga eten, denk dat het zal smaken! :D]


Tot de volgend keer!
Namaste


Emily


( Aja ik kom terug thuis op 12 augustus ipv 18 augustus)

Enkele weetjes uit Nepal

Hallo!

De tweede week in Nepal zit er bijna op en ondertussen heb ik al veel Nepalese gewoonten leren kennen.
Hier enkele leuke/grappige weetjes:

- In Nepal gebruiken ze een andere jaartelling dan bij ons. De datum van vandaag is 31 Juni 2067.

- Stroomonderbrekingen in Nepal zijn dagelijkse kost, soms duren ze 30 minuten maar ze kunnen ook oplopen tot meer dan 6 uur ( buiten het regenseizoen zijn er zelfs onderbrekingen tot 18u!). Er is geen waarschuwing vooraf wanneer ze zullen plaatsvinden.

- Je moet altijd je schoenen uitdoen voor je een huis binnenkomt.

- Eten doe je al zittend op de grond aan een lage tafel en je eet met je rechterhand ( linkerhand gebruiken ze op het toilet ipv van toiletpapier, gelukkig mogen wij wel toiletpapier gebruiken en we krijgen ook vork en lepel om te eten)

- In de meeste gezinnen wordt er tweemaal per dag het typische Nepalees gerecht dhal bhat gegeten ( rijst met currysaus en linzen) zowel 's morgens als 's avonds. Ik zit gelukkig in een meer modernere/ westerse familie die 's morgens toast eet met confituur en niet elke avond Dhal Bhat eet. We krijgen bijna elke avond iets anders op ons bord (Sashi, onze gastmama, kan ongelooflijk lekker koken).

- Een zakdoek gebruiken om je neus te snuiten kennen ze hier niet. je hoort voortdurend mensen rochelen en dan spugen op de grond.

- De lucht hier in Kathmadu is zo vervuild dat we mondmaskertjes moeten dragen om naar het ziekenhuis te wandelen.

- De koe is heilig in Nepal, je ziet ze overal staan langs de straat, midden in de straat,.. Als je een koe doodt of niet goed behandelt dat kan je een gevangenisstraf krijgen tot 6 jaar.

Ok dat was het tot nu toe, misschien komen er binnenkort nog meer weetjes.

Morgenavond keer ik terug naar Thamel om zaterdag en zondag met Justine ( Franse vrijwilligster) Bakthapur te verkennen (  1 uur rijden van Kathmandu)

Het schilderen in het ziekenhuis verloopt ook zeer vlot. Iedereen is superenthousiast zowel de kindjes als de verpleegsters en de dokters. De verpleegsters helpen zelf mee met het schilderen.

Groetjes
Emily

Hallo allemaal!

De eerste week zit er bijna op en heb al ongeloofelijke dingen meegemaakt zowel leuke als minder leuke dingen.
M'n gastgezin is echt super! Supervriendelijk, lekker eten, er is een douche, tv, zelfs internet(!!!)
De 2 zonen Dipta en Vadish zijn echt leuke jongens, we voetballen met hun, we leren hun kaartspelletjes, zij leren ons het typisch Nepalees spel 'Tigers and Goats'
Het ziekenhuis waar ik werk is ook fantastisch, mijn begeleider dokter Shakya is de oprichter van het ziekenhuis en het is echt te zot voor woorden wat hij allemaal doet voor de kinderen en hun ouders. Iedereen is er welkom zelfs degene die geen geld hebben kunnen op dokter Shakya rekenen. Donderdag had k wel een mentaal zware dag.. Er is een baby van 2 dagen gestorven aan rhesusincompatibiliteit ( bij ons zou dit wsl nooit gebeuren), een andere baby is niet meer gewenst door zijn ouders en is nu dus wees ( nu spelen wij de vrijwilligers een beetje mama zodat hij toch wat affectie krijgt), 1 op 3 kinderen zijn hier ondervoed in Nepal,.. .
De Canadese fundraisers van het ziekenhuis zijn ook gearriveerd met een heleboel nieuwe projecten voor het ziekenhuis. Deze week gaan we de muren herschilderen met disneyfiguren, bloemen, vlinders,.. Kijk er echt naar uit! We gaan ook kijken om een speelzaal in te richten voor de kinderen, speelgoed kopen, kleurboeken enzo.. want nu hebben ze niets om hun mee bezig te houden.
Dit weekend zijn we met de vrijwilligers naar het Chitwan park geweest waar we gezwommen hebben met de olifanten en met de olifanten gereden hebben. Een ongelooflijk leuke ervaring om op zo'n gigantisch beest te zitten! We hebben ook neushoorns gezien. ( foto's komen later)
De terugweg naar Kathmandu was een echte typische Nepal-ervaringen: normaal gingen we er maar 6 uur overdoen maar wij hebben er 13 uur overgedaan ( dus we zijn een uur geleden hier aangekomen). De oorzaak was de zware regenval deze nacht ( het regenseizoen is nu echt begonnen hier). Op verschillende plaatsen op de weg waren er aardverschuivingen waardoor de weg geblokkeerd was voor enkele uren. We hebben zelfs een dodelijk ongeval zien gebeuren; een kraan was bezig de modder van de weg te ruimen en een auto wou toch passeren waardoor hij tegen de kraan gereden is, de bestuurder was opslag dood.
Over 2 uur gaan we met alle vrijwilligers (we zijn met 28)  naar de finale kijken van het WK.
Morgen keert iedereen terug naar z'n `placement` en verlang al om terug naar de kindjes in het ziekenhuis te gaan en ook om terug tekeren naar men gastgezin.

Ik ga proberen om de volgende keer niet zo lang te wachten om iets te laten weten, maar deze week was zo indrukwekkend dat ik geen tijd vond.. De foto's ga ik proberen morgen te plaatsen.

aja voor diegene die het nog niet weten: Ik blijf 2 weken langer hier in Nepal! Heb daarvoor wel 2 weken Sportiek moeten opgeven met pijn in het hart!

Groetjes
Emily

Eerst dag in Nepal

Hallo allemaal!

Ik ben gisteren (zaterdag) goed toegekomen hier in Kathmandu! De vlucht is zeer goed verlopen maar het was wel heel vermoeiend. Aan de luchthaven wachtte er iemand mij op van het Projects Abroad team die me naar het hotel bracht in de toeristenwijk Thamel. De rit was echt ongelooflijk om mee te maken want hier in Nepal kennen ze blijkbaar geen verkeerslichten, voorgang wordt gegeven door om ter luidst te toeteren, voetpaden en fietspaden kennen ze ook niet dus echt hectisch! Eigenlijk zot dat er bijna geen ongelukken gebeuren! Eenmaal aangekomen in het hotel werd ik voorgesteld aan andere vrijwilligers van Projects Abroad die hier ook in het weekend toegekomen zijn. Ze komen echt van overal: Duitsland, Frankrijk, Canada, Italie, Zwitserland,... . Echt een geestige bende en ideaal om m'n talen te oefenen! 's Avonds zijn we uiteraard naar het voetbal gaan kijken aangezien de duitsers moesten spelen. We keken op groot scherm in een cafe/restaurant tussen de Nepalezen. Rond 23u kropen we in bed en heb 'k zalig geslapen. Deze morgen heb 'k samen met Justine efkes door de straten van Thamel gelopen en straks om 12u krijg 'k een introductie door Rashjani. Ze zal me tonen en uitleggen hoe het er aan toe gaat in Nepal vb hoe neem je een tuk-tuk (soort taxi op 3 wielen),... .
Morgen zal ze me ook naar mijn gastgezin brengen en me het ziekenhuis tonen. Volgend weekend hebben we al met de vrijwilligers afgesproken om samen te gaan raften.

Kzit nog maar een dag in Nepal maar heb nu al het gevoel dat ik hier niet meer weg wil! Iedereen is super vriendelijk, de sfeer is echt relaxt en momenteel kan ik nog genieten van de zon aangezien het regenseizoen nog altijd niet begonnen is. ( Normaal begint het regenseizoen begin Juni).

Groetjes
Emily

Foto's op http://www.facebook.com/album.php?aid=185515&id=626694870
Sorry voor degene die geen facebook hebben maar uploadsnelheid is hier niet zo hoog dus via iets anders foto's uploaden duurt enorm lang..

Nog twee weken..

Hej!

Nog twee weken en het is zover.. dan zit ik in Nepal! :D
Op 2 juli om 22u vertrekt mijn vlucht richting Abu Dhabi waar ik 3 uur moet wachten op mijn volgende vlucht richting Kathmandu. Spannend!!
Sinds donderdag weet ik ook waar ik zal slapen en werken.
Logeren doe ik bij het gastgezin Raju en Shashi Gurung in Maharajganj (een buurt in Kathmandu). Bij hun ga ik een kamer delen met nog 2 of 3 andere vrijwilligers van Projects Abroad. Het ziekenhuis waar ik zal werken is het International Friendship Children's Hospital, ook gelegegen in de buurt Maharajgunj. Momenteel weet ik alleen dat ik moet werken van 8u tot 16u en dat Dr Shakya , een pediater, mijn begeleider is. Heb al zitten rondkijken op hun website (http://www.ifch.com.np) en het ziet echt tof uit! :D In de weekends ben ik vrij en dan wordt er meestal met de vrijwilligers afgesproken om samen iets te gaan doen zoals tempels bezoeken, een natuurpark bezoeken, op olifanten gaan rijden, benji springen,..
De zenuwen beginnen nu echt al serieus te komen en ik kan niet wachten om te vertrekken..
Maar eerst nog 2 weken genieten van de vakantie hier in het belgenlandje!

Nog een keer dikke merci aan alle mensen die me gesteund hebben of mojito's gedronken hebben!
Zonder jullie kon ik over 2 weken niet vertrekken.. dus dikke dikke merci!

Groetjes
Emily